Hoe reageren gezin, familie, vrienden, werk?

Voor mijn partner en dochter is het echt wel moeilijk geweest dat ik weinig kon en vaak uitviel, toch hebben we dat samen goed doorstaan. Mijn werkgever van destijds reageerde heel begripvol: doordat ze me regelmatig thuis opzocht, zag ze met eigen ogen hoe beroerd ik eraan toe was. Ik denk dat er ook mensen in mijn directe omgeving waren die de impact onderschat hebben. Daar heb ik echt verdriet van gehad. Ergens snap ik dat wel: ze zagen me alleen op mijn goede momenten. Ik ontdekte dat mensen wel de pijn begrepen, maar veel minder beeld hadden bij mijn uitputting, hersenmist en mentale gevolgen.

In hoeverre speelt leefstijl een rol voor jou?

Toen ik vijftien tot twintig aanvallen per maand had, maakte het niet uit wat ik deed of niet deed: de aanvallen kwamen toch wel. Nu merk ik wel dat regelmaat en voldoende rust echt bijdragen aan mijn veerkracht om aanvallen goed op te vangen. Ik leef echt ‘langzamer’ dan ik voorheen deed. Soms vind ik dat wel frustrerend: ik hou van gezelligheid, livemuziek, speciaal bier en wijn en die gaan niet altijd goed samen. Balans is dus het toverwoord…