Ineke heeft zowel migraine als clusterhoofdpijn en kampt met een complexe posttraumatische stressstoornis (PTSS). Het euthanasieverzoek lag klaar, totdat hulphond Willy in haar leven kwam. Hij is er echt voor mij. We hebben een diepe band.

Ineke is 56 jaar en woont met haar man in het Brabantse Someren. De nu negenjarige hulphond Willy komt uit een Spaanse opvang. Na zijn verhuizing naar Nederland verbleef hij eerst in een pleeggezin zodat hij goed kon wennen. Ineke kon in alle rust kennis met hem maken. De klik was er meteen. “De eerste ontmoeting was op 4 oktober 2015. De mooiste dag van mijn leven, zeg ik nu.”

Bij een erkende hondenschool via de Hulphondenstichting werd Willy opgeleid tot assistentiehond voor mensen met een beperking. Van jongs af aan heeft Ineke migraine. Later kwam daar clusterhoofdpijn bij. Vanwege de complexe PTSS gaat ze dissociëren, wat zo veel betekent als ontsnappen aan nare gebeurtenissen. “Zodra ik pijn heb, schiet ik eruit om het maar niet te voelen.”

“Dankzij Willy ben ik van overleven naar leven gegaan”

“Ik heb veel meegemaakt in mijn leven. Het heeft te maken met misbruik al op jonge leeftijd, en ik ben voor dood achtergelaten. Dan ga je dissociëren om de pijn maar niet te voelen. Rond mijn negentiende kwam daar de clusterhoofdpijn bij. Vermoedelijk heb ik door het misbruik schade opgelopen in de hersenen.”

Monduitval

Bij migraine ligt Ineke stil op bed en kan ze niets hebben. Heeft ze clusterhoofdpijn, dan is het zo erg dat ze naar beneden zou willen springen van de pijn. “Alle prikkels komen heel hard binnen. Ik heb soms maar twee dagen per maand géén pijn… Er komt nu een second opinion via de neuroloog, ook omdat ik monduitval heb: mijn tong hangt dan uit mijn scheve mond en ik kan op dat moment niet praten.”

“Ondanks mijn hoofdpijnen en conditie ben ik een bezige bij, zo goed en kwaad als het kan.”

“Ik heb drie verschillende CGRP-remmers gehad en bij één ben ik zó ziek geworden dat ze dachten dat ik er in bleef. Ik ging hallucineren en heb acht dagen plat gelegen. Ik krijg nu een bloeddrukverlager als preventief medicijn, en voorlopig ga ik stoppen met de maandelijkse CGRP-injecties.”

Hoe Willy haar precies helpt? “Ik had op een gegeven moment een euthanasieverzoek liggen omdat het zo zwaar werd allemaal, maar de hond hielp en helpt me erdoorheen. Hij is in mijn buurt en dat geeft veel rust. Willy komt ook bij me liggen, net zolang tot ik weer opsta. Mijn man laat de hond uit als ik op bed lig. Ook waarschuwt Willy als er een monduitval aankomt. Blijkbaar voelt hij dat toch aan, heel bijzonder. Zoals ik er voor hem was, toen ik hem uit de Spaanse shelter meenam, is hij er nu echt voor mij. We hebben een diepe band.”

Denk jij aan zelfdoding? Neem 24/7 gratis en anoniem contact op met 113 Zelfmoordpreventie via 0800-0113 of chat op 113.nl.

Bezige bij

Willy gaat ook mee naar het vrijwilligerswerk dat Ineke doet. De mensen mogen hem dan niet aaien, maar hij straalt wel rust en heling uit. “Dat werkt positief in het werk dat ik doe: ik ben gastvrouw bij de GGZ voor mensen met een psychiatrische aandoening. Ondanks mijn hoofdpijnen en conditie ben ik een bezige bij, zo goed en kwaad als het kan. Soms loop ik mezelf wat voorbij, dat zal wel door het dissociëren komen. Ik leid ook een zelfhulpgroep voor rouw: mijn vorige partner is overleden. Verder werk ik online voor de buitenlandse hondenstichting. En daarnaast voor een stichting die zich inzet tegen misbruik van vrouwen. Dat is inderdaad confronterend, maar ik wil soms te graag helpen.”

Ineke is graag bereid om anderen verder te helpen met haar verhaal. Als je meer wilt weten, stuur dan een mail naar info@hoofdpijnnet.nl. Dan sturen we je bericht aan haar door.

Fotocredits:
Shoots & More

Lotgenotencontact

Je staat er niet alleen voor

Soms wil je gewoon je verhaal kwijt. Of ervaringen delen met mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Hoofdpijnnet organiseert allerlei activiteiten om in contact te komen met anderen: online, via de telefoon, of in jouw buurt.